Prof. Rik Maes, Universiteit van Amsterdam

Wat ik diep in mijzelf ben gaan geloven, is dat echt leren in de persoonlijke ontmoeting schuilt: met mensen, met ideeën, met praktisch handelen, met ieder en alles wat mij raakt en ik kan raken… Om dat te realiseren, kan je niet in hokjes (blijven) denken: universiteit/bedrijfsleven, professioneel/persoonlijk, wetenschap/kunst, denken/voelen, lichaam/geest, etc., maar integendeel juist leren van de dialoog met diversiteit. Leren is je openstellen voor de verschillen tussen mensen.

Het ‘learning by sharing’-concept operationaliseert deze gedachte naar de verschillende rollen in een academische leersituatie: docent, onderzoeker, student en ‘reflective practitioner’. Leren wordt in deze zin een gemeenschappelijk engagement: een orkest met vele gelijkgestemde, elkaar verrijkende instrumenten als metafoor voor de lerende organisatie. Ik probeer deze overtuiging persoonlijk uit te dragen in wat ik schrijf, in wat ik doceer, in de manier waarop ik mijn mede-leerlingen benader: hun en mijzelf uit onze comfortzone halend, kwetsbaar en liefst een beetje apart.

De EMIM-opleiding ligt wat mij betreft in dit verlengde: samen leren vanuit een gemeenschappelijk gedachtegoed, jazeker, maar nog veel meer vanuit een gedeeld gevoel en eenzelfde belangstelling voor wie en wat ons inspireert als mens. Samen een beetje beter begrijpen en invoelen dat informatie overal en altijd is, dat informatiemanagement over betekenisgeving gaat, dat onze cultuur een beeldcultuur wordt en hierdoor nieuwe eisen stelt aan informatiemanagement, dat we ICT niet langer als machines be-dienen maar als apparaten be-spelen en dat management meer met inspireren dan met controleren te maken heeft. Maar vooral: dat we dit alles en veel meer beter samen dan alleen kunnen leren. Ja toch?